Wil jij weten hoe Zwolse studenten omgaan met eenzaamheid en welke oplossingen er zijn? Check dan Student in Zwolle, een samenwerking met De Stentor.
VASTBERADEN OM MEE TE TELLEN
VASTBERADEN OM MEE TE TELLEN

VASTBERADEN OM MEE TE TELLEN

Leestijd: 3 minuten

Bennie de Boer is met zijn lengte, kale kop, bril en baard een opvallende verschijning in de straten van Zwolle. Hij is het type persoon dat nooit genoeg tijd lijkt te hebben voor de dingen die hij wil doen en bereiken. Iemand die een voorbeeld wil zijn voor anderen door te bewijzen dat mbo’ers meer kunnen bereiken dan ze zelf vaak denken. Bennie zijn ultieme droom: aan de slag bij een advocatenkantoor.

Bij een advocatenkantoor kom je niet zomaar binnen. Met een mbo-diploma maak je al helemaal geen kans. Bennie zou Bennie niet zijn als hij niet het onderste uit de kan zou willen halen. Momenteel doet hij niet één, maar twee mbo-studies tegelijkertijd: Juridisch-Administratief Dienstverlener en Human Resource Management. Als die afgerond zijn is het snel door naar het hbo, waar een studie rechten op hem ligt te wachten. “Ik wil graag een voorbeeld voor anderen zijn, als mbo’er kun je niet minder dan een hbo’er, en als je bereid bent ervoor te werken kun je alles bereiken.”

Bennie is met zijn 27 jaar oud een oude mbo-student. Een volle baard en gladgeschoren hoofd laten hem een stuk nog een stuk ouder voorkomen dan hij in werkelijkheid is. Bennie is altijd vriendelijk en behulpzaam. Hij heeft al bijna een jaar een relatie met zijn Spaanse vriendin Ana. In de weinige vrije tijd die hij heeft is hij veel bezig met sporten en gamen.

Vertraging

Het is een koude januariochtend als Bennie door de verlaten straten van het door lockdown getroffen centrum van Zwolle loopt. De weinige mensen die hij tegenkomt snellen zich in elkaar gedoken naar warmere plekken. Bennie denkt verlangend terug naar een plek waar hij in het verleden gewoond heeft. Een plek die nog nooit zulke kou heeft gekend. “Als rekruteerder voor een internationale webshop heb ik op veel plekken gewoond en gewerkt, maar Lissabon is mij het meest bijgebleven.” De combinatie van een fantastische baan, een prachtig huis met leuke huisgenoten en de constante zomer die er leek te heersen zorgde voor een van de meest ontspannen werkplekken die hij ooit heeft gehad.

Het gebeurt niet veel mensen, zeker niet zonder diploma, door je werkgever naar de andere kant van Europa gestuurd worden om daar aan de slag te gaan. Maar Bennie is niet zoals veel mensen. Zijn gedrevenheid en enthousiasme hebben al velen overtuigd. Toch bleek de baan niet oneindig en reisde hij in 2019 terug naar het koude en grijze Nederland. “Eenmaal weer gesetteld daalde het besef in dat ik toch echt een diploma nodig ga hebben om weer zo’n topbaan te kunnen krijgen.”

Al die tijd in het buitenland voelde destijds als een waar avontuur, maar thuis in Nederland zorgt het voor een paar kleine problemen. “Ik ben 27 jaar oud, de meeste van mijn klasgenoten komen net van de middelbare school. Ik kan me vaak niet vinden in de dingen die zij interessant vinden en in hun vrije tijd doen, dat zorgt voor best wel een kloof.”

De balans zoeken

Het volgen van twee studies tegelijkertijd is vaak passen en meten. Een stagesemester bij de ene studie balanceert hij met een ‘leersemester’ bij de andere. In de uren dat hij niet met school bezig is heeft hij een bijbaan bij een bouwmarkt en is er af en toe zelfs tijd om zijn vriendin te zien. Tijd om te slapen is er weinig, gelukkig heeft Bennie genoeg aan zo’n vijf tot zes uur per nacht. De meeste avonden komt hij prima aan zijn nachtrust, maar met een beetje pech is hangt midden in de nacht met de politie of een dokter aan de lijn.

In een ruime studio vlak bij het centrum deelt Bennie zijn wooncomplex namelijk met een vijftigtal probleemjongeren. Hieronder vallen jongeren die net uit de gevangenis komen, verslaafd zijn of een kind hebben. Voor hen is Bennie een van de vertrouwenspersonen, per verdieping zij met zijn tweeën. Zijn deur staat letterlijk en figuurlijk dag en nacht open voor ze. Hier wonen is accepteren dat je deels hulpverlener, deels beste vriend en deels absolute vijand bent voor de inwoners. Alhoewel Bennie geen verleden heeft met de problemen die zijn medebewoners hebben en geen kennis heeft van medische hulpverlening is dat geen vereiste om hier te wonen. In ruil voor een lage huur is hij het eerste aanspreekpunt voor zijn buren en moet hij een oogje in het zeil houden, maar zal hij nooit de taak van de hulpverleners over hoeven te nemen.

Erkenning

“Ik heb het gevoel dat je als mbo’er minder meetelt voor de meeste werkgevers. Je wordt vaak met de nek aangekeken bij een sollicitatie. Een mbo-diploma associëren zij voor mijn gevoel met minder capabel zijn. Het idee dat iemand met een mbo-diploma minder waard is zit in de maatschappij gebakken, zelfs mijn leraren dragen het uit.” Als mbo’er die graag streeft naar zelfontplooiing en verbetering steekt dit. Bennie weet dat voor hem de erkenning van de kwaliteiten van mbo’ers te laat zal komen. Hij zal nog tot de generatie behoren die niet meetelt als je geen hbo-diploma op zak hebt. Bennie is vastberaden om wél mee te tellen en aan anderen te bewijzen dat mbo’ers zeker niet minder waard zijn.