Wil jij weten hoe Zwolse studenten omgaan met eenzaamheid en welke oplossingen er zijn? Check dan Student in Zwolle, een samenwerking met De Stentor.
De studieschuld van Imke (23) uit Zwolle is haar grootste vijand: ‘Het liefst zou ik nu stoppen’
De studieschuld van Imke (23) uit Zwolle is haar grootste vijand: ‘Het liefst zou ik nu stoppen’

De studieschuld van Imke (23) uit Zwolle is haar grootste vijand: ‘Het liefst zou ik nu stoppen’

Op kruipafstand van het station Zwolle wordt nog even snel een was in de zon opgehangen door Imke de Jonge (23). Ze draagt een fleurig jurkje. “Het kon óf net wel, óf net niet voordat jij kwam”, lacht ze. Terwijl ze alles nog snel ophangt, vertelt Imke wat ze studeert en waar ze heeft gewoond. Ze klinkt vrolijk; Je zou niet zeggen dat ze veel stress ervaart. Maar haar studieschuld is haar grootste vijand.

Imke studeert Interior Design aan het Saxion in Deventer. “Ik sta met één been in het derde jaar en het andere been in het vierde jaar”, vertelt ze. De studente knoeide met haar mentale gezondheid en heeft daardoor een aantal vakken niet gehaald. “Ik ben een heel gevoelig persoon die snel gestrest is en ook fysiek last heeft van stress. Mijn creativiteit, die ik nodig heb in mijn opleiding, wordt daardoor geremd.” Ze bleef zitten in het derde jaar. Voor haar op een ongelukkig moment: “Het curriculum veranderde, dus ik ging van curriculum x naar y, waardoor ik in een andere manier van lesgeven belandde en niet alle vakken meer hetzelfde waren.”, vertelt ze. De interieur designer in wording moet nog een aantal vakken halen, maar dat doet ze op eigen houtje. “Mijn eindstage heb ik al wel gedaan, maar ik mag nog niet afstuderen, omdat ik nog niet alle punten heb. Als alles nu normaal door blijft gaan, dan ben ik tweeënhalf jaar later klaar.”

Maar eigenlijk zou Imke het liefst stoppen met de opleiding. “Ik wil heel graag cursussen doen die mij helpen een meer gespecificeerde én zelfstandige ontwerper te worden, met als doel me te gaan richten op klein wonen en technische oplossingen voor kleine ruimtes”, vertelt ze met een glimlach. “We hebben een gigantisch huizenprobleem en in Nederland zijn we slecht in luxe onderbrengen in weinig vierkante meter. Dat maatwerk is iets waar ik graag mee bezig zou zijn.” Er is duidelijk ambitie bij Imke. “Ik heb alleen niet helemaal het idee dat me dat met deze studie gaat lukken, dus daarom ga ik graag verder aan de slag.” 

Er is alleen een grote boosdoener: studieschuld. Ze opent op haar telefoon de gevreesde site van DUO om te checken hoe hoog de schuld nu is, maar de pagina blijft blanco. De site ligt eruit. Het zal eens niet. “Naja, ik weet dat ik nu zo’n 20.000 euro studieschuld heb, maar ik heb ook een aanvullende beurs gehad afgelopen vier jaar”, zegt Imke. Het probleem met stoppen van de studie is vooral die aanvullende beurs. “Als ik nu zou stoppen zijn al die giften die ik geïnd heb, omdat dat mocht, een schuld. Dan komt er nog een keer 20.000 euro boven op de schuld die ik al heb.” Ze kijkt naar buiten. Daar had ze ook meerdere cursussen van kunnen betalen om haar droom te realiseren.

Huilbuien

De druk om haar studie überhaupt en ook zo snel mogelijk af te maken, omdat de schuld anders nog hoger wordt, is hoog. “Er komt heel veel emotie bij kijken”, zegt ze. “Ik ben door deze situatie heel snel niet meer geïnspireerd voor schoolopdrachten. Als ik interieuropdrachten doe die niet bij school horen bijvoorbeeld, dan gaat het best prima. Dat komt omdat ik weet dat die strenge beoordeling er niet aan vastzit, want die kan ervoor zorgen dat het allemaal nog langer duurt.”

“Die schuld vreet me op tot huilbuien aan toe. Terwijl het vaak niet lukt moet ik blijven ontwerpen omdat de schuld anders blijft staan”, vertelt ze. Er komt dus veel druk bij kijken. Wat ze op die momenten doet? “Dan moet ik maar weer van mezelf opheldering en plannen maken hoe ik het dan wel ga doen”, vertelt ze met een zucht. Het is een onderwerp met een lading voor Imke.

Bron: eigen foto

Minder uitgeven 

Imke komt over als een actief persoon. In haar kamer van 20m2 staat een keyboard en als je de sociale media van haar bekijkt zijn er veel tripjes naar het buitenland te zien. Helaas is dat ook een onderwerp dat gevoelig ligt bij haar. Wat leven en geld besparen betreft ziet Imke dat er twee groepen zijn: De mensen die besluiten maken over ons als studenten, en de mensen die oordelen maar geen besluiten maken over ons. “Ik ben van mening dat beide groepen zich niet goed kunnen verplaatsen in onze generatie”, zegt ze. Volgens haar wordt er veel geroepen dat studenten alleen maar leuke dingen willen doen, zoals uitgaan, feesten en reizen. ”De dingen die we daar leren over andere landen, mensen, gewoontes en denk- en leefwijzen, nemen we de rest van ons leven mee in alle soorten relaties die we aangaan. Hetzelfde geldt voor uitgaan en met vrienden zijn, op deze manier netwerken we, bouwen we een vertrouwde krijg op en misschien zitten daar via via zelfs wel toekomstige zakenrelaties in, die we óók nodig hebben.”

 “Maar bedenk je eens goed wat je zelf doet als je veel verplichtingen hebt en druk ervaart. Jij zoekt toch ook de ontspanning op? Het is een overlevingsmechanisme om de studie door te komen.” Het is een grote frustratie die meespeelt voor de jonge student.

Huis kopen

Midden in ons gesprek schuif ik de laptop wat naar Imke toe. Het geopende tabblad is Funda met Zwolle als geselecteerde stad. “Ai ja. Pijnlijk. Soms tijdens een wandeling met mijn vriend kijken we bij het raam van de makelaar om even te dagdromen over de toekomst, maar die huizenprijzen zijn echt een lachertje. Van de pijn.” Teleurgesteld kijkt ze verder op Funda: “Dan zie je een huis in Assendorp van 298.000 euro, maar voor 100.000 euro meer heb je in mijn geboorteplaats Zwartemeer een vrijstaand huis met een uitzicht waar je u tegen zegt.”

Ook voor niet-studenten is de huizenmarkt al een ramp, dus laat staan als je er als student naar kijkt. Imke weet zich echter wel goed te weren van de huizengekte. “Het is misschien heel naïef maar daar ben ik nog niet mee bezig. Je loopt als student gewoon tegen veel dingen aan en als ik me nu óók nog bezig ga houden met hoe ik later in een huis kom, dan weet ik niet of ik de zon nog zo mooi zie zoals ik hem nu zie.”

Inzicht

Ondanks de knopen die Imke nu niet kan doorhakken vanwege haar studieschuld, heeft ze gelukkig ook nieuwe inzichten gekregen: “Ik had het ook kunnen opgeven, want ik weet al jaren dat ik hier niet alle voldoening uithaal die ik verwacht en gehoopt had. Maar ik ben er nog wel”, glundert ze. “Ik ben op mezelf gaan wonen, ik let goed op mezelf, ik zorg goed voor mezelf en ik laat me niet volledig wegkwijnen in een hoekje door de stress. Ook heb ik de studie niet opgegeven, omdat ik weet wat ik wil en erachter sta wat ik wil doen. Dat is iets waar ik trots op ben.”