Alles wat je wilt weten over alle belangrijke geldzaken als Zwolse student in samenwerking met de Stentor
Alleenstaande moeder Anne-Roos (30) zit in het eerste jaar van het hbo: ‘Hetonderwijs is niet ingericht voor mensen met een andere situatie dan gemiddeld’
Alleenstaande moeder Anne-Roos (30) zit in het eerste jaar van het hbo: ‘Het
onderwijs is niet ingericht voor mensen met een andere situatie dan gemiddeld’

Alleenstaande moeder Anne-Roos (30) zit in het eerste jaar van het hbo: ‘Het
onderwijs is niet ingericht voor mensen met een andere situatie dan gemiddeld’

Na de mavo volgde er een turbulente periode voor Anne-Roos de Boer (30). Ze volgde
verschillende mbo-studies, ging nog eens terug naar het havo, werd au-pair, probeerde nog
een mbo-studie, kwam terecht in de schuldsanering en werd in 2018 moeder van haar
zoontje Jaimie. Nu, in 2022, is de Meppeler bezig met haar bachelor social work aan
Windesheim te Zwolle. En dat mag een stuk normaler gevonden worden, vindt Anne-
Roos.

Middelbareschooltijd     
Anne-Roos heeft een druk bestaan, maar maakt graag tijd vrij voor dit openhartige gesprek.
Ze roert nog even met haar lepel door haar kop koffie, neemt een slok, en begint vervolgens
te vertellen over haar turbulente schoolperiode. “Ik ben op de middelbare school begonnen in
een combinatieklas mavo/havo. In jaar twee ben ik toen naar het havo gegaan. Omdat ik het
niet zou redden, mede door het overlijden van mijn vader in diezelfde periode, ben ik in mijn
derde jaar teruggegaan naar het mavo. Toch lag dit voornamelijk aan mijn motivatie.
Uiteindelijk heb ik de mavo weten af te ronden. Op het mavo hoefde ik weinig tot niets te
doen voor school en haalde ik alsnog een voldoende. Ik verdiende liever geld door te werken
dan dat ik naar school ging. Toch was ik geen rotte puber, ik hield juist rekening met mijn
moeder. Ik heb het nooit zover laten komen dat ik geschorst zou worden. Ik haalde gewoon
voldoendes, maar spijbelde veel.”     
     
Turbulente periode     
Na het afronden van het mavo besloot de nu 30-jarige Meppeler een sociaal culturele studie
te gaan volgen. Hierbij richten studenten zich op de deelname van de burger aan de
samenleving en het functioneren in de maatschappij. Deze studie bracht een hoop ellende
voor Anne-Roos met zich mee. “Ik had geen lesboeken en geen rooster. Het was een
ongeregelde bedoening. Na anderhalve maand ben ik gestopt en ben ik sociaalpedagogisch
werk gaan leren.” Maar ook dat mocht niet langer duren dan drie maanden. ‘Ik besloot terug
te gaan naar het havo. Dan kon ik daarna direct naar het hbo. “Dat is wat ik wilde. Daarnaast
wist dat ik meer kon dan wat het mbo van me vroeg.” Toch lukte dit niet. “Ik had altijd strijd.
Ik had een te grote mond, mijn teamleider was me destijds dan ook liever kwijt dan rijk.” De
Boer probeerde het sprinthavo nog eens, maar ook dat mocht niet baten. “Ik heb er gewoon
met de pet naar gegooid. Ik deed niks aan school.”      

Geldstress is echt vreselijk.

Anne-Roos heeft na haar schooltijd op het havo bijna een jaar als au-pair in Spakenburg
gewerkt en vervolgens nog verschillende studies geprobeerd. Jammer genoeg mocht het
niet zo lopen als dat ze had gewild. Ze neemt een slok water en vertelt dat ze op 24-jarige
leeftijd in de schuldsanering terecht kwam. Want hoewel Anne-Roos verschillende

betalingsregelingen had lopen, had ze toch schulden. “Zo had ik een keer te veel uitbetaald
gekregen van het UWV. Dat moet je dan terugbetalen op een bepaald moment. Dat lukte me
niet door mijn minimale loon in de horeca. Het bedrag werd toen verdubbeld.” De schulden
liepen behoorlijk op waardoor de Boer uiteindelijk de keuze heeft gemaakt om zich aan te
melden bij de gemeentelijke kredietbank. “Zij hebben toen mijn situatie in kaart gebracht en
mij drie jaar schuldhulpverlening geboden. Geldstress is echt vreselijk.”     

Foto: Anne-Roos de Boer met haar zoon Jaimie (3)

Hbo social work     
Terwijl Anne-Roos ontzettend hard werkt voor haar toekomst, raakt ze in 2017 zwanger. In
2018 werd ze moeder van een zoon terwijl ze werkzaam is in de horeca. Ze vertelt met een
neutraal gezicht dat de vader niet in beeld is. “Werken in de horeca en alleen een kindje
opvoeden is niet te doen.” Via een vriendin kwam de 30-jarige Meppeler erachter dat je
vanuit de gemeente een opleiding vergoed kan krijgen. Studeren, precies wat de Boer wilde
op dat moment. Tot op heden waren de kosten altijd nog een probleem. Daarom deed ze
een aanvraag bij de gemeente en imiteert het gesprek: “Ik wil graag mijn huis uit. Ik wil graag
naar school. Ik heb alleen geen geld”, klinkt het door de woonkamer. De gemeente Meppel
heeft € 5000 van de opleiding voor de alleenstaande moeder betaald. De andere € 1.700
heeft ze destijds zelf betaald. “Ik heb toen in vijftien maanden mijn mbo-4 diploma
onderwijsassistent gehaald”, vertelt ze glunderend van oor tot oor.     
     
Met haar mbo-4 diploma op zak, schreef Anne-Roos zich in voor de opleiding hbo social
work aan het Windesheim te Zwolle. “Het is pittig, maar te doen.” Toch valt het één en ander
haar steeds meer op. “Ik zit momenteel in mijn derde periode van het eerste jaar en merk
steeds vaker dat het onderwijs niet is ingericht voor mensen met een andere situatie dan
gemiddeld.” De Boer vertelt dat ze laatst een hele periode een vak niet heeft kunnen volgen
vanwege de tijden waarop het vak werd gegeven. “Er werd een periode lang lesgegeven van
half vijf tot half zeven in de avond. Dat gaat niet voor mij. Om half zes moet ik mijn zoontje
ophalen van de opvang.” Niet alleen tijdens lessen is het lastig om aanwezig te zijn, ook
tijdens bijeenkomsten met haar projectgroep merkt ze verschillen. “Op dit moment heb ik een
projectgroepje dat ook alleen doordeweeks aan school kan en wil werken. Ik hoop dat ik dit
geluk in de toekomst ook heb. In het weekend kan ik niet bij elkaar komen voor school
vanwege de zorg voor mijn zoon en het huishouden dat ik daarnaast heb.”    
   
Studiesuccescentrum   
Uit de website van Studiesuccescentrum (SSC) Windesheim blijkt dat de hogeschool de
studerende moeders tegemoet probeert te komen. Zo wordt er aangegeven individuele
begeleiding te bieden en advies te geven aan studenten. De studentendecanen kunnen
studenten zoals Anne-Roos hierbij van dienst zijn. “Vanuit de wetenschap zal een moeder
altijd eerst voor haar kind kiezen en dan pas voor haarzelf. Uit mijn ervaring blijkt dat er veel
te regelen valt als er ook tijdig overlegd wordt. Er is echt veel maatwerk mogelijk, maar altijd
vanuit het overleg en het contact. En soms is het even niet anders. Het lastige is altijd dat we
alles regelen voor de grote groep en daar passen niet altijd de individuele wensen in. Blijf
dan altijd wat geven en nemen. Ik raad studenten aan om in zo’n situatie altijd een afspraak
te maken met de decaan van hun opleiding. Vraag wat er te regelen is, weet dat je bij DUO
zaken kunt regelen, maar ook flexstuderen en betalen per studiepunt is voor deze doelgroep
ingevoerd”, aldus Magda Lokhorst decaan BMR.  
     
Financiële situatie     
Veel mensen hebben respect voor de situatie van Anne-Roos: studeren en de volledige zorg
dragen over haar zoontje van drie jaar. Zeker nu de prijzen flink stijgen lijkt dat een
behoorlijke uitdaging. “Ik heb altijd geleefd van heel weinig, dus voor mijn gevoel heb ik het
best breed. Zeker als je drie jaar in de schuldsanering hebt gezeten”, vertelt de Boer. Toch is
het financieel gezien de ene dag makkelijker dan de andere dag voor Anne-Roos en haar
zoontje Jaimie. “Ik kan op zich prima rondkomen. Ik leen maximaal en krijg gelukkig een
eenoudertoeslag. Maar dat heb ik ook wel echt nodig. Ik heb geen tijd om naast mijn voltijd

studie en moederschap ook nog eens te werken. Wat dat betreft is het echt een investering.”
Toch maakt de social work student zich geen zorgen om haar studieschuld. “Terugbetalen
komt later wel.”     
     
De toekomst     
Anne-Roos haar doel? Haar propedeuse halen als alleenstaande moeder. “Dan kan ik in
ieder geval aantonen dat ik een hbo werk- en denkniveau heb mocht ik het niet redden om
vier jaar te kunnen studeren. Ik weet namelijk dat het er niet aan ligt dat ik het niet kan, maar
mijn situatie als alleenstaande moeder het eventueel niet zou toelaten.”