Alles wat je wilt weten over alle belangrijke geldzaken als Zwolse student in samenwerking met de Stentor
(On)eerlijke regels
(On)eerlijke regels

(On)eerlijke regels

Er wordt nog te veel in hokjes gedacht als het gaat om stagevergoedingen. Waarom krijgen mbo-studenten vaker een lager bedrag dan hbo- of wo-studenten? En wat vinden zij er zelf eigenlijk van?

Onkostenvergoeding

Een stagevergoeding is eigenlijk een onkostenvergoeding. Dat houdt in dat je geld krijgt voor de eventuele kosten die je maakt om bij dat bedrijf te werken, of juist ter compensatie voor de kosten die je misloopt. Zo heb je bijvoorbeeld naast een vijfdaagse stageweek geen tijd voor een bijbaantje of maak je reiskosten. Een stagevergoeding is dus niet hetzelfde als loon. Het is niet verplicht en de hoogte van het bedrag mag het bedrijf zelf bepalen. Veel bedrijven leggen bepaalde zaken vast in een stageovereenkomst. Dat is voor de stagiair overigens ook erg handig. Hierin staan belangrijke zaken zoals de aansprakelijkheid, regeling bij ziekte en het takenpakket van de stagiair. Aangezien de onkosten voor mbo-studenten vaak gelijk zijn als voor hbo- of wo-studenten, zou er dus geen groot verschil moeten zitten in de vergoeding die zij krijgen. En toch gebeurt dit nog.

Gelijktrekken

Rutger Uitentuis (23) is stagiair bij de rijksoverheid. In 2020 besloten zij hun eigen stagiairs evenveel te vergoeden, ongeacht hun opleidingsniveau. Rutger krijgt 628 euro netto in de maand aan stagevergoeding. Een ‘hele goede vergoeding’ vindt hij. Volgens voormalig minister van onderwijs Ingrid van Engelshoven was het verschil in stagevergoedingen niet goed verklaarbaar. Ze riep daarom ook andere bedrijven op om een voorbeeld te nemen aan haar besluit. Tegen de krant het Parool zei ze destijds dat ze op deze manier laten zien dat elke student welkom is en gelijk gewaardeerd wordt. Gemeente Zwolle volgde dit voorbeeld en vergoedt hun stagiairs nu ook evenveel. Studenten die hier stage lopen krijgen een bedrag van 450 euro per maand. De gemeente probeert er op deze manier voor te zorgen dat reiskosten of gemiste inkomsten worden gecompenseerd.

Toch staat Rutger niet helemaal achter het besluit van Ingrid van Engelshoven. “Ik vind dat de hoogte van mijn stagevergoeding een minimum moet zijn, welke opleiding je ook doet.” Rutger gelooft dat er beter in treden gewerkt kan worden, dan in hokjes. Waar de eerste trede dan een minimumbedrag is van 600 euro en het bedrijf daarna kan kijken naar de toevoeging die de stagiair biedt. Volgens Rutger moet er gekeken worden naar het verschil tussen deze toegevoegde waarde van de student en zijn eigen ontplooiing. “Je mag best investeren in je eigen ontwikkeling zonder dat het je geld oplevert.” In andere woorden, Rutger vindt dat de hoeveelheid stagevergoeding af moet hangen van de reden waarom je bij een bedrijf bent gaan stagelopen; is dat voor je eigen gewin of wil je het bedrijf echt verder helpen? Hij vertelt dat hij een hekel heeft aan hokjes denken en dat het volgens hem ook zeker een goed teken is dat iedereen bij het Rijk nu dezelfde vergoeding krijgt. Aan de andere kant heeft hij er dus ook zeker wat van te zeggen. “Stel dat een student in verhouding veel meer oplevert voor de organisatie dan voor zijn eigen persoonlijke ontwikkeling, dan vind ik dat diegene meer stagevergoeding verdient”, vertelt hij.

Een leerplek

Asija El Meligy Aly (19) is mbo-student Mediamaker aan het Cibap in Zwolle. Ze liep in 2021 stage bij een kledingwebshop waar ze op de grafische afdeling werkte. Asija kreeg 200 euro stagevergoeding in de maand. Ze vond het op dat moment een prima bedrag. “Veel klasgenoten kregen helemaal niets, ik was daarom allang blij.” Achteraf gezien had ze graag meer gekregen, maar overleggen over de hoogte van haar stagevergoeding durfde ze niet. “Als je meteen over geld begint, lijkt het alsof je het daar alleen maar voor doet. Waarschijnlijk geldt dat voor anderen ook, dat ze het gewoon niet meer durven te vragen omdat ze bang zijn dat ze dan niet worden aangenomen”, zegt ze. “Het is pakken wat je pakken kan en daar doe je het maar mee.” De Nederlandse Arbeidsinspectie houdt toezicht op bedrijven en organisaties en hun stagiairs. Ze kijken of een de stage vooral gericht is op leren in plaats van werken. Deze arbeidsinspectie kan de werkgever dan ook een boete geven wanneer er sprake is van stagemisbruik. Onderbetaling? Meld het hier.

Asija was verbaasd toen ze het bedrag hoorde dat Rutger elke maand ontvangt. “Dat vind ik echt heel veel! Daar zou ik heel blij mee zijn.” Ze vindt het mooi om te zien dat de rijksoverheid ervoor gekozen heeft om de stagevergoedingen gelijk te trekken. Asija vindt dat meer bedrijven hier een voorbeeld aan moeten nemen. Door het gelijktrekken van vergoedingen voor iedere stagiair wordt de kans op ongelijkheid op de werkvloer volgens haar een stuk minder. Rutger staat juist niet achter dit idee. “Dan ben je juist iedereen over één kam aan het scheren.”

Strijd

Terri van der Velden, de voorzitter van het Interstedelijke Studenten Overleg (ISO), vertelt dat zij strijden voor meer zekerheid voor de student. “Er is op dit moment niets wettelijk vastgelegd. We strijden er daarom in ieder geval voor om studenten in hun levensonderhoud te kunnen voorzien.” Het ISO is de grootste landelijke studentenorganisatie van Nederland en behartigt de belangen van hbo- en universitaire studenten. Van der Velden geeft toe dat ze daarom geen goed beeld hebben van het niveau van de mbo-student. De keuze van de Rijksoverheid, om elke student dezelfde stagevergoeding te geven, vindt ze daarom een lastig punt. “Wij hebben geen overkoepelend beeld van alle drie de niveaus, het is daarom moeilijk om te bepalen of alles gelijkgetrokken moet worden. Wellicht komen daar weer nieuwe problemen uit voort.” Wat er in ieder geval volgens Van der Velden belangrijk is om stageproblematiek tegen te gaan, is goede begeleiding en het duidelijk maken van rechten. Ook moet stagevergoeding volgens hen verplicht worden en moet stagemisbruik harder aangepakt worden.

Rutger stelt dat bedrijven die stagiairs geen vergoeding geven, zich daarvoor moeten schamen. Het geeft volgens hem geen goed signaal af. “Als je hier als bedrijf op deze manier instaat, zegt dat al genoeg over hoe zij naar studenten kijken”, zegt hij. “Als je als organisatie een vergoeding geeft, laat je zien dat je waarde ziet in studenten. Die waarde wordt uiteindelijk toch wel terugbetaald, dat weet ik zeker.” Hier kan Asija zich ook in vinden. Zij zou graag zien dat stagevergoedingen verplicht worden. Of dat ook echt gaat gebeuren, zal ze moeten afwachten.

Leave a Reply

Your email address will not be published.